Categoriearchief: Geschiedenis

Mijn start op het internet

Geplaatst op 4 juni 2026| Reacties uitgeschakeld voor Mijn start op het internet

Ooit toen internet nog niet was wat het nu is heb ik een abonnement genomen op een emailadres bij planet internet. Later kreeg ik een abonnement bij demon  internet. Mijn URL was toen lilith.demon.nl  dat vond ik wel leuk combineren. De website heb ik jarenlang gehad en ook al heel lang niet bijgewerkt. Een soort museumstuk. (Sinds 15-01-1999)
Onlangs kreeg ik een brief van XS4ALL dat ze de homepage gingen verwijderen. Demon internet was inmiddels overgenomen door XS4ALL en dat weer door KPN. Dus heb ik mijn pagina hier maar even op mijn eigenste blog gezet bij de merkwaardige verzameling van mijn knip en plakwerk.

www.lilith.demon.nl

life is hard she said, but internet is harder and she stopped crying!
Lilith – de gemalin van Adam vóór Eva (Terracotta rotsrelieëf uit het oude Sumerië, ca. 2000 vdgj.).

Lilith:

  • zo oud als de wereld, oermoeder, de eerste vrouw van Adam,
  • maar ook: slang, duivelin, bedreiging voor barende moeders,
  • maar ook: de motor tot verandering, een eeuwige bron van inspiratie

lente-suite voor lilith
3

lilith
die is lief die liebe suite van delibes

wie blieft
wie
die
sie is die
lilith
wis is lilith
lilith
die is lief die liebe suite van delibes

HA
daar dragen de orgels haar achterna
ka ka
kyrië eleison kyrië eleison
JA
zon zon zon zij is de lila kieuw de leliezon

Lucebert (1925-1994)

… in de talmoedische traditie was Lilith de eerste echtgenote van Adam voor Eva.
Zoals aangeduid in de Soemerische annalen was Lilith de kleindochter van Enlil-El Elyon, omdat ze de dochter van zijn zoon Nergal (Meslamtaea) was, de koning van de Onderwereld. Haar moeder was de nicht van Nergal, NinEresj-kigal, en Lilith was dienares van haar tante van moederskant, koningin Inanna (Isj tar). Lilith was een van afkomst volbloed Anoennaki, en hoewel ze was aangewezen als partner voor Adam op de korte termijn, legde de joodse talmoed uit dat ze weigerde om zijn seksuele partner te zijn.
Haar fysieke partner in dit opzicht was niemand anders dan Enki, de vader van Kaïns echtgenote Loeloewa.
Zoals vermeld werd Enlils broer Enki (in zijn rol als de slang) Samael genoemd – en in dit opzicht brengt de literatuur van Ha Qabalah ons terug naar het uitgangspunt van deze passage over `Eden’, want deze stelt onomwonden dat `naar Samael en Lilith als personen verwezen wordt als de boom der kennis van goed en kwaad’.
Sir Lawrence Gardener, Oorsprong van de Graalkoningen (blz 132)

Een controversieel en uniek boek over de ontbrekende schakel tussen de Nephilim en de eerste mens.

Lees Hoofstuk 12, Lilith en de draak
Het Oude Testament heeft lange tijd als enige historische bron voor de oorsprong van de mensheid gegolden, maar vrij onlangs is gebleken dat de Soemerische teksten veel ouder moeten zijn dan de eerste Israëlitische notities voor het boek Genesis. Zowel in Genesis als in oudere geschriften wordt gesproken over de Nephilim of Annunaki, ‘zij die nederdaalden’.
Wie waren deze Nephilim? Alles wijst erop dat zij van een andere planeet afkomstig waren en dat de gebeurtenissen in de Hof van Eden niets anders waren dan een conflict binnen de Nephilim, waarbij Adams eerste vrouw Lilith, de slang en de oermoeder van het Sangréal, een probleem vormde dat door de redacteuren van de bijbel goeddeels is weggemoffeld. Een overtuigend overzicht van de afstamming van de eerste mensen.
Sir Lawrence Gardener, Oorsprong van de Graalkoningen

Het ontstaan van de mens was een gecompliceerde affaire.
Daarover bestaat nog steeds onduidelijkheid, niet alleen in biologische, ook in theologische kringen. In de Bijbel wordt dit wezen zelfs twee keer geschapen, en tot op zekere hoogte nog een derde keer. Genesis I:27 meldt, dat op de zesde en laatste scheppingsdag het volgende gebeurde: ‘En God schiep de mens naar zijn beeld, naar Gods beeld schiep hij hem; man en vrouw schiep hij hen.’ Het waren er dus twee; meteen daarop zegt God: ‘Weest vruchtbaar, vermenigvuldigt u.’ De man was dus Adam, maar de vrouw was niet Eva, want ons aller oermoeder zag pas later het levenslicht, toen de scheppingsweek al hoog en breed achter de rug was; zij werd niet afzonderlijk geschapen, maar kwam voort uit een rib van Adam. Deze was daar toen zeer over te spreken, want in Genesis 2:23 verklaart hij: ‘Dit is eindelijk been van mijn gebeente en vlees van mijn vlees.’ Eindelijk! Ook hieruit blijkt, dat Eva zijn tweede vrouw was. Maar hoe staat het dan met de eerste? Wie was zij? Gelukkig hebben deskundigen dat weten te achterhalen: Lilith.
Zeer zelfbewust, want even afzonderlijk geschapen als Adam, wenste zij zich niet aan hem ondergeschikt te maken. De breuk ontstond dan ook over de manier van ‘vermenigvuldiging’: zij wenste niet de onderliggende partij te zijn. In hun erotisch-technische conflict speelde misschien het feit mee, dat Adam toen nog Eva onder de leden had en in dat stadium dus een enigszins verwijfd type geweest moet zijn. De krach liep in elk geval hoog op en Lilith deed ten slotte iets verschrikkelijks: zij vloekte. Dat wil zeggen, zij sprak de onuitsprekelijke, 72-letterige naam van JHVH uit, veranderde op slag in een demon en vloog weg.
Onmiddellijk stuurde JHVH de engelen SNVJ, SNSNVJ en SMNGLPH achter haar aan, die haar onderschepten boven de Rode Zee. Maar uitschakelen konden zij haar niet. Sindsdien jaagt zij op alleenstaande mannen en wurgt zij kinderen in het kraambed. Kortom, in alle opzichten is Lilith het tegendeel van de latere Eva, de oermoeder, die door haar ontstaan pas een echte kerel maakte van Adam.
Harry Mulisch, De Procedure, blz. 8, 9

Lilith: de Zwarte Maan
De Zwarte Maan wordt ook wel Lilith genoemd, naar de mythologische figuur uit de Zohar, een kabbalistisch werk uit de 13e eeuw. Aan de vooravond geschreven van de grote heksenjachten met de bijbehorende brandstapels, en geschreven door mannen uit een sterk patriarchale cultuur. Lilith; de grotendeels verdrongen vrouwelijke kant, komt er dan ook niet al te florissant uit naar voren. Zij is de nachtdemon, de grote verleidster, de zuigelingenwurgster, leviathan; de kronkelende slang. Mannen deden er beter aan niet alléén te slapen. Dan werden ze bezocht door Lilith, met als resultaat erotische dromen, spontane zaadlozing en zelfbevrediging. Ze was de eerste vrouw van Adam (Gen. 27; “man en vrouw schiep hij hen”). Ze weigerde echter Adam’s mindere te zijn en wilde niet onderop liggen. Ze riep de verborgen naam van God aan en verdween. Ze trekt zich daarop terug in de woestijn, waar ze aan de lopende band demonen baart. Ze is in ieder geval erg onafhankelijk (in tegenstelling tot Eva) en weigert om enige concessies te doen aan haar eigenheid. De oudste bekende afbeelding van haar stamt uit Sumerië omstreeks 2000 v.Chr., dus zo oud als de wereld. Voor de rest is er weinig materiaal wat de tand des tijds heeft doorstaan. Lilith mag zich nu in toenemende belangstelling verheugen, ook buiten de astrologie.
zwarte maan

Je hebt veel verzameld over de illustere Lillith of Lili.
Aardig is dat Harry Mulisch ‘ontdekt’ dat er twee verschillende vrouwen geweest moeten zijn, die een rol speelden in Adam’s leven. Wat hem helaas ontgaat is, dat de eerste ‘mense’, Adam genaamd, tweeslachtig was ofwel hermaphrodiet. Niet in staat zich voort te planten, net als de muilezel.
Pas nadat de gud EN.KI dit wezen opnieuw ontwerpt, door genetisch materiaal aan het prototype Adam te onttrekken (diens rib, Ti in het Hebreeuws, wat ‘leven’ betekent) en hieruit een mannelijk exemplaar EN een vrouwelijk te formeren.
Er werd geen rib van Adam genomen, wel diens levens-essentie, zijn DNA (Ti). In mijn oertaalvondst is TI – leven/levensvatbaar en ook tierig, een normaal Nederlands woord!
Lees over de oertaalvonst!

Ikzelf ben er nog niet uit of Lillithe een andere godin is dan Inanna. Lillithe doet denken aan lili-putter, aan een klein wezen dus! In het boek ‘Contact’ van de Amerikaan Whitley Strieber staat dat Inanna/Isjtar, die dezelfde is als Venus/Aphrodite/An/Pallas-Athena enz… zeer klein van stuk is. Lillthe kan dus een bijnaam zijn van Inanna…
Dat Lillithe ’s nachts mannen zou bezoeken, komen we tegen in de uitleg over de ‘Incubi’ en de ‘Succubi’. Latijnse benaming voor nachtelijke UFO-nauten die sperma afnemen van mannen (succubi – to suc/zuigen) en mannen die vrouwen penetreren (de incubi – zij gaan naar binnen en bevruchten vrouwen). Kennelijk zijn de Nephilimguds bezig een tussensoort te kweken, die kan leven op onze planeet. Nu nog zijn de Eluhimguds gedwongen in de nachtelijke uren te opereren.
Evert Jan Poorterman.

Lilith. Haar naam wordt vertaald als ‘windgodin’ (van Bab.-Ass. lilitu = wind) of als lelie of lotus (van Soemerisch lilu = lotus). Lilith was Maagd, (groot)moeder en dochter (‘grootmoeder Lilith’ en de ‘jonge Lilith’). Ze was oorlogsgodin (tussen de twee Liliths??), hoer en ze bestierde het heilig huwelijk. Ze werd vereerd in Assyrië en Babylonië.
Namen: Lilitu, Lillake, Taninsam (blinde of giftige slang), Lamasjtoe. De Talmoed en rabbinische literatuur noemen haar als eerste echtgenote van Adam, maar meestal heeft ze er geen; soms wordt ook wel Samael (‘Blinde god’) genoemd. Volgens de Babylonische Talmoed wordt ze afgebeeld met een uil, woest haar en gevleugeld. Een afbeelding van de Soemerische Inanna wordt ook wel geïnterpreteerd als Lilith; Inanna is hier te zien als gevleugelde godin, staande op haar leeuw, geflankeerd door haar uilen, met de levensstrik in de hand.
De maagd Lilith is van boven vrouw, vanaf de navel vuur. Slang (Leviathan).
De naam Lilith komt van het Babylonische Lilitu, dat ‘windgeest’ betekent, hoewel hij in een populaire Hebreeuwse etymologie in verband wordt gebracht met het gekrijs van een uil, en vandaar met een harig monster. In de bijbel wordt zij in dit opzicht gelijkgesteld aan de Lamia uit de Griekse mythologie.
Lilith komt al eerder voor als Lillake, op een Soemerisch kleitablet met het verhaal van Gilgamesj en de wilg. Ze wordt afgebeeld met vleugels, staand op leeuw, met vogelpoten, vergezeld door twee uilen, terwijl ze de Soemerische ankh, een levenssymbool, in de hand houdt; deze afbeelding wordt tegenwoordig echter niet meer als Lilith, maar als Inanna beschouwd.
Lilith wordt ook gezien als een naam voor Astarte. Haar naam betekent lelie, van het Soemerische lilu, dat lotus betekent. Deze bloem representeerde in het Oosten, in India, het vrouwelijke geslachtsdeel. In het Midden-Oosten en later in het westen werd deze symboliek overgenomen door de lelie. Lilith is te vereenzelvigen met de Indiase Kali Ma, aan wie de heilige lotus was gewijd.
De meeste gegevens over haar komen uit joodse godsdienstboeken zoals de Talmoed en de Kabbala, die haar verguizen. In de Talmoedse Genesis en de Rabbijnse Midrasj komen verschillende verhalen samen. Ze werd volgens een verhaal gemaakt voor Adam, uit ‘het vuil van de aarde’. Adam zelf werd overigens gemaakt van aarde. Volgens een andere versie werd ze gemaakt van aarde vermengd met bloed, wat Adam zo schokte dat hij haar niet wilde. De naam ‘Adam’ betekent rood, of rode klei; Josephus meldt dat dit verwijst naar de rode aarde waarvan hij is gemaakt. Walker vermeldt dat het Hebreeuwse dam ‘bloed’ betekent. De klei vermengd met bloed, in het bijzonder menstruatiebloed, werd beschouwd als levengevende substantie. Veel beeldjes of grafgiften uit de oudheid zijn beschilderd met rode oker; ook potten met rode okker zijn aan de begravenen meegegeven. Een mythe in het Gilgamesj-epos over de Soemerische Aroeroe beschrijft een identiek verhaal. Ook ten tijde van het paleolithicum kende men gebruiken die wel als voorbode van dit soort mythen zijn opgevat, zoals te zien is in het vrouwenbeeldje dat werd gevonden bij Willendorf.
Lilith wil niet onder liggen. Veel afbeeldingen van voor de onderdrukking van de seksualiteit vertonen een vrije opvatting over seksueel plezier.

Volgens de midrasj werd Lilith tegelijk met Adam gemaakt, als een enkel androgyn of hermafrodiet wezen, dat door god in tweeën werd gehakt. In versies van de bijbel waarin Eva wordt gemaakt uit Adams rib komt Lilith niet voor. Lilith wilde zich seksueel niet aan Adam ondergeschikt maken, en vloog van hem weg naar de Rode Zee; hun kinderen werden demonen. Waarschijnlijk gaat dit om het gebied rond de Perzische Golf. Herodotus gebruikt de naam Rode Zee voor de Indische Oceaan, Perzische Golf en de Rode Zee. Ook Josephus zegt dat de Eufraat en de Tigris uitmonden in de Rode Zee.
Zowel Lilith als Samael worden Leviathan genoemd. Samael wordt tevens gelijkgesteld aan de draak. Lilith en Samael waren samen een androgyn wezen, uit een spirituele geboorte.
Lilith doodt babies in de wieg: vooral mannelijke kinderen lopen gevaar, tot ze door het ritueel van de besnijdenis in veiligheid worden gesteld. De besnijdenis is symbolisch op te vatten als ‘huwen met de Sjekina’; het kind komt onder de bescherming van de Sjekina. Zo is ook de uitspraak van Zipporah op te vatten over de bloedbruidegom na de besnijdenis van Gersjom. Lilith baart mensenkinderen, lilim genaamd, met het zaad van nachtelijke lozingen. Op dit punt wordt ze verward met Naamah. Volgens andere bronnen heeft ze geen man en geen kind. Als ega van Samael woont ze in Damascus. (Naamah woont in Tyrus).
Hiëronymus stelt haar gelijk met de Lybische koningin Lamia: deze godin doodt eveneens kinderen omdat haar kinderen door Hera zijn gedood, en ook zuigt zij het bloed op van slapende mannen. Ze wordt ook gelijkgesteld aan de Soemerische Inanna. Ze past in de Kanaänitische cultus voor Anath vanwege de seksuele vrijheid die de Kanaänitische vrouwen genoten.
http://www.nissaba.nl/godinnen/

Nou, zei Susannah, Paulines eerste voornaam is tenminste Lily. O ja? vroeg Irene, terwijl ze in haar handen klapte. Hoezo, is dat goed? vroeg Susannah Het is de beste naam, zei Irene. De Lily of lelie is de bloem van Lilith, de eerste moeder. De wilde vrouw die Adam maar een saaie vent vond enervandoor ging om elders avonturen te beleven. De vrouw die Eva voorafging. Echt waar? vroeg Susannah Ja. De lelie is eigenlijk een heel oud symbool voor de yoni. De mensen dachten vroeger dat een vrouw zichzelf kon bevruchten met alleen maar een lelie en haar yoni. Je meent het! Ja, en toen de Godin van de Nacht melk uit haar borsten kneep en de Melkweg vormde, werden de druppels die op aarde vielen calalelies. Dus Lily is een machtige naam. Misschien is het wel Lily die Paul in bedwang houdt.
Alice Walker, Bij de glimlacht van mijn vader, blz. 220, 221

Deze vrouw maakte een onuitwisbare indruk op me en is, in zekere zin, nog steeds een rolmodel voor me. Ik sprak met haar af in het museum waar een overzichtstentoonstelling van haar werk hin. Ze bleek een kwieke dame met grijze krullen die tot op haar schouders vielen. Haar persoonlijkheid was even kleurrijk als haar schilderijen. Met tomeloze energie raasde ze langs de “geschiedenis van het grote onrecht” Vrouwenhandel, heksenvervolging, vrouwenbesnijdenis, ingebonden voetjes en korsetten. Af en toe wees ze me een vlammend schilderij aan waarin haar ideeën helder en fel waren vormgegeven. Toos mocht de zeventig dan gepasseerd zijn, ze was verre van ingedut. Ze was strijdbaar, gepassioneerd en een geweldig vertelster. Toen we voor een schilderij van een slangengodin stonden, vertelde ze me over Lilith, de eerste vrouw van Adam, Ik had nog nooit van haar gehoord. Volgens de legende werd Lilith uit het paradijs verjaard omdat ze te eigenwijs en zelfstandig was. Daarvoor in de plaats kwam de dienstbare Eva, die uit ee rib van Adam ws geschapen. Lilith keerde als slang naar het paradijs terug, waar ze Eva aanspoorde om van de verboden appelboom te eten. De slang wordt in het Oude Testament geïnterpreteerd als de duivel. Iin de oude godinnenreligie, die lang voor het christendom bestond, was de slang een heilig dier, dat begreep dat de verboden boom de beste vrucht draagt, namelijk die van de kennis van goed en kwaad. Door hiervan te eten is de mensheid niet gevallen, zoals de bijbel ons wil doen geloven, maar is ze gezegend met vrij wil en eigen verantwoordelijkheid. Aan het einde van die middag zie de kunstenares dat ze steeds meer van Lilith terugzien in jonge vrouwen zoals ik, en steeds minder van Evan – en dat ze daar ontzettend blij van werd……..
Susan Smit- Wijze vrouwen, Inspirerende gesprekken over liefde, moed en magie blz 14

Ik heb namelijk een boek: ‘Oude joodse sprookjes’ en dat zijn de eerste verhalen uit de Bijbel. In het paradijs had Adam een vrouw die geen kinderen kon krijgen, Lilith, ze is verstoten door Adam en hij kreeg een nieuwe vrouw Eva. Nu vraag ik mij dus af ,was dat in de oorspronkelijke Bijbel ook zo en zo ja waarom is dat er dan uitgehaald?
Bij verschillende joodse mensen hangt men, ik geloof, een spreuk op in de babykamer zodat Lilith niet kon komen bij de baby en ze dan ook geen rampspoed kon brengen over het kind.

Lilith – The First Feminist
Archetypally, Lilith is the first feminist. A Sumerian, Hebrew, and Muslin Goddess, she is referred to anciently as the hand of Inanna who gathered males into the temple for sacred sexual rites. She was the original wife of Adam, with whom she claimed equality because they were created together in the image of Elohim. A Goddess of childbirth, she holds the rod and ring of Sumerian royal authority, wears a stepped crown and is guarded by the bird of wisdom and the king of beasts.

Lilith – The Supressed Femininity
Lilith is not a planet but a calculated so called ‘sensitive’ point. Its position on the chart is determined by the elliptical orbit of the Moon around the Earth. First the points on the Moon’s orbit furthest from the Earth are connected by an axis. Lilith is found at the point along this axis directly across from the Earth at the same distance from the center of the ellipse. Next to the Earth, this point is the second focal point on the Moon’s orbit. Lilith’s orbit takes 3232 days, about 8.9 years.

To interpret its position in the chart, it is important to know Lilith’s history. She was Adam’s first wife and was thrown out of Paradise because she refused to surrender to him on the grounds of her sex. She then lived with demons, with whom she bore innumerable children at the Red Sea. The angels sent from God eventually found her and demanded that she return to Adam. Lilith refused. As punishment one hundred of her children were killed each day. Lilith went mad with grief and commenced killing others. Her victims were women in childbed, small children and men, who she first seduced and then killed. Apart from that, she was also supposed to have appeared as a serpent in Paradise and offered Eve the apple from the tree of knowledge, which led to their expulsion from Paradise.

Also an additional name for Lilith offers insight into its meaning in the horoscope: Lilith is also called the Black Moon (and is illustrated as such) becoming the other, unseen side of femininity. She is not only the creator of life but also brings death, pain and disaster. She played an important role in the ancient Astrology of Babylon and Assyria, which was rediscovered as women in the sixties and seventies emancipated themselves, demanding the rights to regulate their own sexual behavior, birth control, abortion and demanded equal treatment. It is not surprising that women were attracted to Lilith nor that the literature on Lilith-interpretations was written mainly by women.

In light of modern psychology, interpretations of Lilith’s position tells us about unfulfilled wishes, the suppressed shadow-side of our personality, painful experiences, privation and darkness. As with Pluto, the processes triggered here should lead to self-recognition and the acceptance of our dark side. Good and bad shouldn’t be differentiated from each other, but human existence should be seen as many-faceted.

In a man’s horoscope, Lilith can reveal what type of woman he fears most and which type of woman can drive him to despair.

Lilith – the invocation
Lilith is a primal egregore of the dark anima. She is unfettered sexual dominance and power. This invocation should not be attempted by those with little background in ceremonial magic, nor by those who harbor unresolved psychological problems related to sexuality.
Here is the link: Lilith – the invocation

Reacties uitgeschakeld voor Mijn start op het internet

Geplaatst in EIgenBlog, Geschiedenis

Tags: ,

Ik heb geschapen! Mijn handen hebben het gemaakt!

Geplaatst op 25 oktober 2023| Reacties uitgeschakeld voor Ik heb geschapen! Mijn handen hebben het gemaakt!

Adam2 en Eva1 waren halfapen. Voor 50% aap/primaat en voor 50% alien/god. Een volgende stap die Enki met zijn team maakte was het bevruchten van Eva1, niet door Adam2, maar door Enki zelf. Eva1 raakte voor de tweede keer zwanger en wierp na negen maanden Abel. Abel (AB.EL.> was lichter van huid en slimmer dan Kaïn omdat hij meer DNA van de Vader had) werd aanbeden door schepper en Vader Enki.

Het eerste kind van Adam2 en Eva1 was een zoon, die de naam Kaïn kreeg. Kaïn in mijn oertaal Kwando wordt KA.IN.>, met de betekenis: ‘open/opening-intens’, ofwel het was een ‘doorbraak’ dat de ‘geschapen’ bosdieren tot ‘mense’ gemaakt werden, die op hun beurt zelf nageslacht voort brachten! Een doorbraak, een opening, intens. Ook de pijn die Eva1 voelde in haar geboortekanaal (opening) was intens!

anne geddis
Toen Kaïn zijn mondje opende en het op een schreeuwen zette, zijn longetjes vulde – was dat ook een ‘opening intens’. De aanmaak van bosdieren tot mensen was een medisch-genetische doorbraak. Een mixwezen uit een zoogdier en een amfibie was dat zeker… en de komst van een ‘boreling’ vanzelfsprekend ook! Ook Kaïn was, net als zijn ouders; voor 50% aap/primaat en voor 50% alien/god.

In de omkering krijgen we NI.AK.<, met de betekenis: ‘turbulent/onstuimig-aankomend’, ofwel Kaïn had een roerig karakter en was opvliegend van aard. Werd snel een driftkop. Vooral toen hij merkte dat de Heere God Enki meer oog had voor Abel. Er groeide jaloezie… tot het kookpunt. Kaïn was open en intens in zijn doen en laten… en ook steeds getriggerd. De naam Abel wordt AB.EL.> met de betekenis:

‘aanbeden-el’, de aanbedene van El, van God Enki, die in dit knulletje nog meer van hemzelf terug zag. Eva1, half aap en hal alien, werd ditmaal door Enki bevrucht met diens zaad. Het kind dat zij baarde was nog maar voor 25% aap/primaat en voor 75% alien/god. Lichter van huid, met meer intelligentie. Daarom had Enki alleen maar oog voor hem. Hij was zijn ‘oogappel’, zijn oog-abel (abbel)…

Abel was door zijn ‘opgewaardeerde’ kenmerken superieur aan Kaïn, die door zijn onstuimigheid in onbalans kon komen, terwijl Abel meer evenwichtig was. In de omkering van de naam zien we dan LE.BA.<, met de betekenis: ‘leven-balans’, ofwel Abel’s leven, levenslust en levenskracht was in balans. De aandacht van zijn ‘vader’ voor Abel maakte Kaïn woedend, mede omdat hij zag dat Abel evenwichtig was in zijn gedrag…

die toonde geen driften. Kaïn had al moeite zijn emoties te controleren en de ziekmakende jaloezie maakte het alleen maar erger en op een dag… sloeg hij zijn broer de hersens in. Enki vroeg hem waar Abel was. Kaïn zei: ‘Ben ik mijn broeders hoeder’?! Nee dat was hij niet… Enki was berouwd… en besefte dat hij schuldig was aan de groeiende haat van Kaïn. Hij zond hem, zijn gezin en familie weg uit het Bit Shimti.

Stel je voor dat het laboratorium Bit Shimti het hoofdgebouw was en dat er bijgebouwen waren, hokken en kooien, stallen en speelplaatsen en een afgescheiden park. Ze werden weg gezonden uit die omstandigheid en zouden hun weg moeten vinden in de ‘onvriendelijke’ wereld daarbuiten. Enki herhaalde het experiment en bevruchtte Eva1 nogmaals en zij baarde haar derde kind na negen maanden draagtijd.

Dit kind kreeg de naam Seth. Seth in Kwando omgezet wordt; SE.TE.H(A).>, met de betekenis: ‘seker/zeker-thema-emotie/pijn/verdriet’, ofwel als Kaïn Abel niet vermoord had, was Seth er niet geweest. Voor H(A). kan ik ook HE. invullen dat betekend: ‘herrie/lawaai’ en kan ik ook zien als ruzie! In de omkering zien we A.HE.ET.ES.<, met de betekenis: ‘water/heftig-indrukken-is het’, kind dat Eva1 beroerde…

Eban | Galactic Anthropology
Illustratie van de Française Elena Danaan, die in contact zou staan met Enki (hierboven). Ik heb heeeeel weinig met veel ‘Amerikaanse’ presentatoren die zich bezig houden met de Twaalfde Planeet (die een ster blijkt te zijn…) en zijn bewoners; de ‘anunnaki’… en daar maken Elena Danaan en Michael Salla zeer beslist deel van uit. Als zij werkelijk Enki ontmoet zou hebben, wat niet kan omdat hij dood is… weer geïncarneerd is en nu als admiraal Sananda dient in de vloot van het Ashtar Commando, dan zou zij hem getekend hebben met grote zwarte ogen. De ‘anunnaki’ zijn namelijk lichtschuwe wezens en hebben een zwart ‘lichtfilter’ voor hun ogen. Enki heeft hier ‘menselijke’ trekken en zelfs een neus! De ‘anunnaki’ zijn ‘neusloos’ en hebben en lichte snuit. Wat ik hier boven zie is een tekening van Michael Salla met een waterhoofd!

EN.KI. en zijn team van wetenschappers wisten in het Bit Shimti (laboratorium in Afrika waar de mens werd geformeerd; volgens onderzoeker en schrijver Zecharia Sitchin ‘huis-adem-wind-leven’, maar letterlijk: ‘Huis waar gekoeld wordt’ en ook ‘binnenin datgene koel, klinisch geïmplanteerd tierig’, ofwel werkruimten waar zuurstof, vochtigheid, temperatuur en luchtdruk geregeld waren) de ‘mense’ te verwekken.

‘Elohim schiep de Adam naar zijn beeld – naar het beeld van Elohim schiep hij hem. Man en vrouw schiep hij (met mannelijke en vrouwelijke kenmerken). Ik heb geschapen! Mijn handen hebben het gemaakt! De mens werd geschapen door een aapjeswijfje te bevruchten met het sperma van Enki. Het wijfje raakte zwanger… en baarde Adam. De AD.AM. (= ‘mengen-wortelen’, ofwel Adam was de gemengde en gewortelde mens…

vermengd uit aap/primaat met een amfibie en in het leven gezet) was mannelijk en vrouwelijk tegelijk en kon zich niet voortplanten. Pas nà de operatie (Enki ontneemt Adam een rib) weet Enki en zijn team een nieuwe Adam te formeren; een man en een vrouw! Van beiderlei kunne dus, met eigen kenmerken. Vóór de eerste Adam (‘adamoe’ – meervoud) werden er al jongentjes en meisjes geboren uit ‘broedgodinnen’.

Elk bevrucht met kweekjes met klei waarvan de uitkomst bekend was; een jongentje of een meisje. De zogenaamde broedgodinnen bestonden uit twee groepen van zeven ‘anunnaki’-vrouwen. Per bevruchting werden dus zeven meisjes en zeven jongentjes geboren. En die konden zich niet voortplanten… Ze waren man en vrouw tegelijk; dat wil zeggen ze waren ‘hermaphrodiet’. Hadden beide kenmerken en toch verschillend.

Op de dag dat Elohim Adam schiep,
in de gelijkenis van Elohim schiep hij hem.
Man en vrouw schiep hij hen,
en hij zegende hen, en noemde ze ‘Adam’
op de dag dat ze geschapen werden.

De god die de napisjtoe zuivert, Ea, sprak.
Voor haar gezeten, spoorde hij haar aan.
Nadat zij haar toverformule had uitgesproken,
strekte zij haar hand uit naar de klei.
Zeven legde ze links.
Daar tussen in plaatste zij de vorm.
… het baar… zij…
… het mes voor het afsnijden van de navelstreng.

De geboortegodinnen bleven bijeen.
Ninti telde de maanden.
De gewichtige tiende maand naderde;
De tiende maand kwam;
De periode voor het openen van de baarmoeder was verstreken.
Haar gezicht straalde begrip uit.
Ze bedekte haar hoofd, ze ging over tot de verlossing.
Haar middel omgorde zij, sprak de zegening uit.
Ze haalde een vorm eruit, daarin was leven.

Juichend van vreugde, riep de moedergodin Ninti uit:

‘Ik heb geschapen! Mijn handen hebben het gemaakt! En het is naakt en haarloos zoals wij…

‘Mense’ is ME.EN.SE.> in mijn oertaal Kwando, met de betekenis: ‘melden-Heer-seker/zeker’, ofwel de ‘mense’ kun je herkennen ten opzichte van andere humanoïde wezens op/in deze planeet omdat zij de genetische kenmerken hebben van de schepper en Vader Enki, zijn DNA. In de omkering krijgen we het volgende te zien; ES.NE.EM.<, met de betekenis: ‘het is-nevel/sperma-eminent’, ofwel de ‘donatie’ van…

de Heere God Enki, zijn kwakje dus, was van doorslaggevende invloed op de verwekking van de ‘mense’. Talloze eerdere pogingen een ‘loeloe’, een ‘loeloe ameloe’ te maken – een ‘awiloem’ (een nederig primitief, een slaaf dus) hadden gefaald en leverden slechts monsterlijke gedrochten op. Volgens Zecharia Sitchin zijn dat de fabeldieren uit de voortijd. Wij zijn allen kinderen van één Vader!

Met dank aan  E.J. Poorterman 1953

om te bekijken:
https://galacticanthropology.org/blog/
https://nl.wikipedia.org/wiki/Enki

Reacties uitgeschakeld voor Ik heb geschapen! Mijn handen hebben het gemaakt!

Geplaatst in Geschiedenis, Zijn

Tags: , , , , , , , ,

Een flinke verandering is toch geen schande?

Geplaatst op 28 januari 2022| Reacties uitgeschakeld voor Een flinke verandering is toch geen schande?

In juni 2020, amper een half jaar na het begin van de pandemie, staat de wereld er anders voor. Binnen dit korte tijdsbestek heeft VANAF-19 zowel belangrijke veranderingen teweeggebracht als de breuklijnen vergroot die onze economieën en samenlevingen al teisteren. Toenemende ongelijkheden, een wijdverbreid gevoel van oneerlijkheid, toenemende geopolitieke scheidslijnen, politieke polarisatie, stijgende overheidstekorten en hoge schuldenniveaus, ineffectief of niet-bestaand mondiaal bestuur, buitensporige financialisering, aantasting van het milieu: dit zijn enkele van de belangrijkste uitdagingen die vóór de pandemie bestonden. De coronacrisis heeft ze allemaal verergerd. Zou het VANAF-19-debacle de bliksem voor de donder kunnen zijn? Zou het de kracht kunnen hebben om een reeks diepgaande veranderingen te ontsteken? We kunnen niet weten hoe de wereld er over 10 maanden uit zal zien, laat staan hoe het er over 10 jaar uit zal zien, maar wat we wel weten is dat tenzij we iets doen om de wereld van vandaag te herstarten, die van morgen diep zal worden getroffen. In Gabriel Garcia Marquez’ Kroniek van een voorzegde dood voorziet een heel dorp een dreigende catastrofe, en toch lijkt geen van de dorpelingen in staat of bereid om te handelen om het te voorkomen, totdat het te laat is. Dat dorp willen we niet zijn. Om zo’n lot te vermijden, moeten we onverwijld een flinke verandering gang zetten. Dit is geen “nice-to-have” maar een absolute noodzaak. Het niet aanpakken en oplossen van de diepgewortelde kwalen van onze samenlevingen en economieën kan het risico vergroten dat, zoals door de geschiedenis heen, uiteindelijk een herstart zal worden opgelegd door gewelddadige schokken zoals conflicten en zelfs revoluties. Het is onze plicht om de koe bij de horens te vatten. De pandemie geeft ons deze kans: het “vertegenwoordigt een zeldzame maar smalle kans om onze wereld te reflecteren, opnieuw te verbeelden en te herstarten”. [165]

De diepe crisis veroorzaakt door de pandemie heeft ons volop kansen gegeven om na te denken over hoe onze economieën en samenlevingen werken en de manieren waarop ze dat niet doen. Het oordeel lijkt duidelijk: we moeten veranderen; we moeten veranderen. Maar kunnen we dat wel? Zullen we leren van de fouten die we in het verleden hebben gemaakt? Opent de pandemie de deur naar een betere toekomst? Krijgen we ons mondiale huis op orde? Simpel gezegd, zullen we een flinke verandering in gang zetten? Herstarten is een ambitieuze taak, misschien te ambitieus, maar we hebben geen andere keuze dan ons uiterste best te doen om het te bereiken. Het gaat erom de wereld minder verdelend, minder vervuilend, minder destructief, inclusiever, rechtvaardiger en eerlijker te maken dan we haar in het pre-pandemische tijdperk hebben achtergelaten. Niets of te weinig doen is slaapwandelen naar steeds meer sociale ongelijkheid, economische onevenwichtigheden, onrecht en aantasting van het milieu. Als we niets zouden doen, zou dat neerkomen op het toestaan van onze wereld om gemener, verdeelder, gevaarlijker, egoïstischer en gewoon ondraaglijk te laten worden voor grote delen van de wereldbevolking. Niets doen is geen haalbare optie.

Dat gezegd hebbende, een flinke verandering is verre van een voltooide deal. Sommigen verzetten zich misschien tegen de noodzaak om eraan deel te nemen, bang voor de omvang van de taak en hoopvol dat het gevoel van urgentie zal verdwijnen en de situatie snel weer “normaal” zal worden. Het argument voor passiviteit gaat als volgt: we hebben soortgelijke schokken – pandemieën, harde recessies, geopolitieke scheidslijnen en sociale spanningen – eerder meegemaakt en we zullen er weer doorheen komen. Zoals altijd zullen samenlevingen opnieuw opbouwen, en dat geldt ook voor onze economieën. Het leven gaat door! De reden om niet te herstarten is ook gebaseerd op de overtuiging dat de toestand van de wereld niet zo slecht is en dat we gewoon een paar dingen aan de randen moeten repareren om het beter te maken. Het is waar dat de toestand van de wereld vandaag gemiddeld aanzienlijk beter is dan in het verleden. We moeten erkennen dat we het als mens nog nooit zo goed hebben gehad. Bijna alle sleutelindicatoren die onze collectieve welvaart meten (zoals het aantal mensen dat in armoede leeft of sterft in conflicten, het bbp per hoofd van de bevolking, de levensverwachting of geletterdheid, en zelfs het aantal sterfgevallen veroorzaakt door pandemieën) zijn de afgelopen eeuwen voortdurend verbeterd, indrukwekkend in de afgelopen decennia. Maar ze zijn “gemiddeld” verbeterd – een statistische realiteit die zinloos is voor degenen die zich buitengesloten voelen (en zo vaak worden). Daarom kan de overtuiging dat de wereld van vandaag beter is dan ooit tevoren, hoewel correct, niet dienen als een excuus om troost te vinden in de status quo en er niet in te slagen de vele kwalen op te lossen die haar blijven teisteren.

De tragische dood van George Floyd (een Afro-Amerikaan die in mei 2020 door een politieagent werd gedood) illustreert dit punt levendig. Het was de eerste dominosteen of de laatste strohalm die een gedenkwaardig kantelpunt markeerde waarop een opgehoopt en diepgaand gevoeld gevoel van oneerlijkheid door de Amerikaanse Afro-Amerikaanse gemeenschap uiteindelijk explodeerde in massale protesten. Zou het wijzen op hen dat hun lot vandaag de dag “gemiddeld” beter is dan in het verleden, hun woede hebben gesust? Natuurlijk niet! Wat belangrijk is voor Afro-Amerikanen is hun situatie vandaag, niet hoeveel hun toestand is “verbeterd” in vergelijking met 150 jaar geleden toen veel van hun voorouders in slavernij leefden (het werd afgeschaft in de VS in 1865), of zelfs 50 jaar geleden toen trouwen met een blanke Amerikaan illegaal was (interraciale huwelijken werden pas legaal in alle staten in 1967). Twee punten zijn relevant voor een flinke verandering in deze: 1) onze menselijke acties en reacties zijn niet geworteld in statistische gegevens, maar worden in plaats daarvan bepaald door emoties en sentimenten – verhalen sturen ons gedrag; en 2) naarmate onze menselijke conditie verbetert, neemt onze levensstandaard toe en daarmee ook onze verwachtingen voor een beter en eerlijker leven.

In die zin weerspiegelen de wijdverspreide sociale protesten die plaatsvonden in juni 2020 de dringende noodzaak om aan een flinke verandering te beginnen. Door een epidemiologisch risico (VANAF-19) te verbinden met een maatschappelijk risico (protesten), maakten ze duidelijk dat in de wereld van vandaag de systemische connectiviteit tussen risico’s, problemen, uitdagingen en ook kansen ertoe doet en de toekomst bepaalt. In de eerste maanden van de pandemie is de publieke aandacht begrijpelijkerwijs gericht geweest op de epidemiologische en gezondheidseffecten van VANAF-19. Maar in de toekomst liggen de meest consequente problemen in de aaneenschakeling van de economische, geopolitieke, maatschappelijke, milieu- en technologische risico’s die zullen voortvloeien uit de pandemie en hun voortdurende impact op bedrijven en individuen.

Het valt niet te ontkennen dat het VANAF-19-virus vaker wel dan niet een persoonlijke catastrofe is geweest voor de miljoenen die ermee zijn geïnfecteerd, en voor hun families en gemeenschappen. Op mondiaal niveau is de coronacrisis echter , als we kijken naar het percentage van de wereldbevolking dat wordt getroffen, (tot nu toe) een van de minst dodelijke pandemieën die de wereld de afgelopen 2000 jaar heeft meegemaakt. Naar alle waarschijnlijkheid zullen de gevolgen van VANAF-19 in termen van gezondheid en mortaliteit mild zijn in vergelijking met eerdere pandemieën, tenzij de pandemie zich op een onvoorziene manier ontwikkelt. Eind juni 2020 (op een moment dat de uitbraak nog steeds woedt in Latijns-Amerika, Zuid-Azië en een groot deel van de VS) heeft VANAF-19 minder dan 0,006% van de wereldbevolking gedood. Om dit lage cijfer in context te plaatsen in termen van dodelijkheid, de Spaanse griep doodde 2,7% van de wereldbevolking en HIV / AIDS 0,6% (van 1981 tot vandaag). De pest van Justinianus vanaf het begin in 541 totdat het uiteindelijk verdween in 750 doodde bijna een derde van de bevolking van Byzantium volgens verschillende schattingen, en de Zwarte Dood (1347-1351) wordt beschouwd als tussen 30% en 40% van de wereldbevolking op dat moment. De coronapandemie is anders. Het vormt geen existentiële bedreiging, of een schok die decennialang zijn stempel zal drukken op de wereldbevolking. Het brengt echter om alle reeds genoemde redenen zorgelijke perspectieven met zich mee; in de onderling afhankelijke wereld van vandaag, riskeren ze zich met elkaar te vermengen, hun wederzijdse effecten te versterken en hun gevolgen te vergroten. Veel van wat er gaat komen is onbekend, maar we kunnen zeker zijn van het volgende: in de postpandemische wereld zullen vragen van rechtvaardigheid op de voorgrond treden, variërend van stagnerende reële inkomens voor een overgrote meerderheid tot de herdefiniëring van onze sociale contracten. Evenzo zullen diepe zorgen over het milieu of vragen over hoe technologie kan worden ingezet en bestuurd ten behoeve van de samenleving hun weg naar de politieke agenda forceren. Al deze problemen dateerden van vóór de pandemie, maar VANAF-19 heeft ze zowel blootgelegd voor iedereen om ze te zien als versterkt. De richting van de trends is niet veranderd, maar in de nasleep van VANAF-19 is het een stuk sneller gegaan.

De absolute voorwaarde voor een goede herstart is meer samenwerking en samenwerking binnen en tussen landen. Samenwerking – een “uiterst menselijk cognitief vermogen” dat onze soort op zijn unieke en buitengewone traject zet – kan worden samengevat als “gedeelde intentionaliteit” om samen te handelen naar een gemeenschappelijk doel. [166] We kunnen eenvoudigweg niet verder zonder. Zal het post-pandemische tijdperk gekenmerkt worden door meer of minder samenwerking? Er bestaat een zeer reëel risico dat de wereld morgen nog meer verdeeld, nationalistisch en vatbaar voor conflicten zal zijn dan nu het geval is. Veel van de trends die in het macrogedeelte worden besproken, suggereren dat onze wereld in de toekomst minder open en minder coöperatief zal zijn dan vóór de pandemie. Maar er is een alternatief scenario mogelijk, een scenario waarin collectieve actie binnen gemeenschappen en meer samenwerking tussen landen een snellere en vreedzamere uitweg uit de coronacrisis mogelijk maken. Naarmate de economieën weer op gang komen, is er een kans om meer maatschappelijke gelijkheid en duurzaamheid in het herstel te verankeren, de vooruitgang in de richting van de duurzameontwikkelingsdoelstellingen voor 2030 te versnellen in plaats van te vertragen en een nieuw tijdperk van welvaart te ontketenen. [167] Wat zou dit mogelijk kunnen maken en de waarschijnlijkheidskansen ten gunste van een dergelijke uitkomst kunnen verhogen?

Het zien van de mislukkingen en breuklijnen in het wrede daglicht van de coronacrisis kan ons dwingen om sneller te handelen door mislukte ideeën, instellingen, processen en regels te vervangen door nieuwe die beter zijn afgestemd op de huidige en toekomstige behoeften. Dit is de essentie van de Flinke Veranderinfg. Kan de wereldwijd gedeelde ervaring van de pandemie helpen om enkele van de problemen te verlichten waarmee we werden geconfronteerd toen de crisis begon? Kan er een betere samenleving uit de lockdowns komen? Amartya Sen, laureaat van de Nobelprijs voor de Economie, denkt van wel en gelooft dat: “De noodzaak om samen te handelen zeker een waardering kan genereren voor de constructieve rol van publieke actie,” [168] als bewijs enkele voorbeelden zoals de Tweede Wereldoorlog die mensen het belang van internationale samenwerking hebben doen beseffen, en landen zoals het VK overtuigen van het voordeel van beter gedeeld voedsel en gezondheidszorg (en de uiteindelijke oprichting van de verzorgingsstaat). Jared Diamond, de auteur van Upheaval: How Nations Cope with Crisis and Change, is van dezelfde mening en hoopt dat de coronacrisis ons zal dwingen om vier existentiële risico’s aan te pakken waarmee we collectief worden geconfronteerd: 1) nucleaire bedreigingen; 2) klimaatverandering; 3) het niet-duurzame gebruik van essentiële hulpbronnen zoals bossen, zeevruchten, bovengrond en zoet water; en 4) de gevolgen van de enorme verschillen in levensstandaard tussen de volkeren van de wereld: “Hoe vreemd het ook mag lijken, de succesvolle oplossing van de pandemische crisis kan ons motiveren om die grotere problemen aan te pakken die we tot nu toe niet onder ogen hebben gezien. Als de pandemie ons eindelijk voorbereidt om met die existentiële bedreigingen om te gaan, kan er een zilveren randje zijn aan de zwarte wolk van het virus. Onder de gevolgen van het virus zou het de grootste, de meest blijvende kunnen blijken te zijn – en onze grote reden voor hoop”. [169]

Deze uitingen van individuele hoop worden ondersteund door een veelheid aan enquêtes die concluderen dat we collectief verandering verlangen. Ze variëren van een peiling in het Verenigd Koninkrijk waaruit blijkt dat een meerderheid van de mensen de economie fundamenteel wil veranderen terwijl deze zich herstelt, in tegenstelling tot een vierde die wil dat het terugkeert naar hoe het was, [170] tot internationale enquêtes waaruit blijkt dat een grote meerderheid van de burgers over de hele wereld wil dat het economisch herstel van de coronacrisis prioriteit geeft aan klimaatverandering [171] en een groen herstel ondersteunt. [172] Wereldwijd nemen bewegingen toe die een “betere toekomst” eisen en oproepen tot een verschuiving naar een economisch systeem dat prioriteit geeft aan ons collectieve welzijn boven louter bbp-groei.

We staan nu op een kruispunt. Eén pad zal ons naar een betere wereld leiden: inclusiever, rechtvaardiger en met meer respect voor Moeder Natuur. De andere neemt ons mee naar een wereld die lijkt op de wereld die we zojuist hebben achtergelaten – maar erger en constant achtervolgd door vervelende verrassingen. We moeten het dus goed doen. De dreigende uitdagingen kunnen meer gevolgen hebben dan we ons tot nu toe hebben voorgesteld, maar ons vermogen om te herstarten zou ook groter kunnen zijn dan we eerder hadden durven hopen.

NOOT:

Automatische vertaling met handmatige correcties van de conclusie van het boek http://reparti.free.fr/schwab2020.pdf
Hier het andere boek van KS
https://law.unimelb.edu.au/__data/assets/pdf_file/0005/3385454/Schwab-The_Fourth_Industrial_Revolution_Klaus_S.pdf

Ik ga hier zelf geen commentaar op geven. In de boek3n van K.S. is geen enkele keer een een verwijzing voorgekomen naar “Basic Income” “Citizens Dividend” ‘Freedom Dividend” “ownership” “you own nothing”.
Ik heb zelf alleen de conclusie gelezen, en daaruit maak ik geen samenzwering op, alleen een uitdaging voor wereldverbetering.

Maar  misschien krijg je een ander idee na het zien van dit filmpje:

 

 

Reacties uitgeschakeld voor Een flinke verandering is toch geen schande?

Geplaatst in Geschiedenis, Politiek, Samenzwering

Tags: , , ,